Ich koncepcje wywarły wpływ na badania komparatystów zajmujących się badaniem pokrewieństwa genealogicznego języków.
Krytycy młodogramatyków zarzucali im przecenianie historycznego wymiaru języka, atomizację, czyli badanie pojedynczych faktów językowych bez odniesienia do systemu językowego, koncentrowanie się na opisie formy i ignorowanie warstwy treściowej języka, nieuwzględnianie pozajęzykowych kontekstów użycia języka. Reakcją na działalność szkoły młodogramatyków było m.in. powstanie szkół strukturalnych.
Czołowi młodogramatycy Otto Behaghel Wilhelm Braune Friedrich Karl Brugmann Berthold Delbrück August Leskien Hermann Osthoff Hermann Paul Eduard Sievers
Przypisy
Bibliografia
Gerhard Helbig: , s. 14-20. Gerhard Helbig: Dzieje językoznawstwa nowożytnego, tłum. z niem.: Czesława Schatte, Dorota Morciniec. Wrocław: Ossolineum, 1982, s. 12-18. ISBN 83-04-00920-X.
Theodor Lewandowski: 2, wyd. 5. Heidelberg - Wiesbaden: Quelle &Meyer, 1990, s. 506-508. ISBN 3-494-02173-2.
, wyd. 2 rozszerzone. Stuttgart: Verlag J. B. Metzler, 2000, s. 326. ISBN 3-476-01519-X.
Kategoria:Historia językoznawstwa Kategoria:Szkoły językoznawcze Kategoria:Niemieccy językoznawcy Kategoria:Listy biograficzne