Leon ma – w rodzinnej wsi – narzeczoną, dlatego nie zadaje się z kobietami, gdyż obiecał jej wierność, a jego słowo tyle znaczy, że prędzej sobie siekierą rękę odrąbie, niż spojrzy na inną. Trudno się więc dziwić, iż Buła – miłośnik kobiet i alkoholu we wszelkiej postaci – nie cierpi Leona. Obawia się też jego, bynajmniej nie mitycznej siekiery, którą Leon stale ostrzy i nosi w teczce. Buła boi się nie tylko Leonowej siekiery, jest bowiem okropnym tchórzem i fanfaronem. Ilekroć przestraszy się, albo zdenerwuje – a zdarza mu się to nad wyraz często, dostaje rozstroju żołądka i całymi godzinami przesiaduje w toalecie. Sympatyczny skądinąd i uczynny Buła ciężko, jak twierdzi, pracuje, jego praca polega bowiem na chodzeniu: chodzi do pracy i po jakimś czasie z pracy wraca. W wolnych chwilach zaś zagląda do kasyna i restauracji „Cristal”. Ma narzeczoną Zuzę, a potem żonę Rysię, z którą ożenił się przez przypadek, a może nawet przez pomyłkę bo sam mówi, iż nie wie, jak to się stało. Nie przeszkadza mu to jednak poznawać coraz to nowych „kuzynek” co wpędza go w bezustanne kłopoty z zazdrosną Zuzą, a potem jeszcze bardziej zazdrosną Rysią. Chociaż nie grzeszy inteligencją, wychodzi cało ze straszliwych opresji i radzi sobie w najdziwniejszych sytuacjach. W ostatnim odcinku bohaterowie dowiadują się, że serial się kończy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Graczykowie, czyli Buła i spóła · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.