Jasieniec (Jasione L.) – rodzaj roślin z rodziny dzwonkowatych. Obejmuje 15 gatunków. Występują one głównie w basenie Morza Śródziemnego, w pozostałej części Europy, w południowo-zachodniej Azji i północnej Afryce. W Europie rośnie 9 gatunków z licznymi podgatunkami. W Polsce dziko rośnie tylko jeden gatunek – jasieniec piaskowy J. montana.
Rośliny te rosną zwykle wśród zbiorowisk trawiastych zasiedlając wybrzeża, wydmy, murawy i stepy oraz tereny skaliste.
Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne w ogrodach skalnych, zwłaszcza jasieniec piaskowy, kędzierzawy J. crispa i trwały J. laevis.
Morfologia thumb|Kwiatostan jasieńca trwałego Pokrój Rośliny jednoroczne, dwuletnie oraz byliny zazwyczaj niewielkie, o wysokości 10–20 cm, niektóre jednak gatunki osiągają wysokość do 45 cm lub nawet 80 cm. Często mają pokrój kępkowy ze względu na rozgałęzianie się pędu u nasady. Liście Skrętoległe, zwykle skupione w dolnej części pędu. Kwiaty Niebieskie, fioletowe, czerwone lub rzadko białe, zebrane w niewielkie, gęste i kuliste kwiatostany główkowate na szczytach pędów. Kielich składa się z 5 równowąskich działek, bez łatek między nimi. Korona początkowo rurkowata, ale tworzące je 5 płatków w czasie kwitnienia rozdzielają się (często od nasad ku górze) na równowąskie i zaostrzone łatki. Pręcików jest 5.