2 cm, pyszczek białej barwy)
Budowa (terminologia zootechniczna) Głowa: czoło, uszy, oczy, nos, grzbiet nosa, pyszczek, policzki, broda. Szyja: kark, podgardle, bok szyi, kolczyki (dzwonki). Tułów: Przód tułowia: kłąb, łopatki, ramię, piersi, pachy. Środek tułowia (łącznik): grzbiet, lędźwie, ożebrowanie klatki piersiowej, mostek, brzuch, podbrzusze, słabizna, wymię (u kóz) / worek mosznowy (u kozłów). Zad: krzyż, zewnętrzne guzy biodrowe, uda, kulsze, pośladki, ogon. Nogi: Noga przednia: podramię (napiąstek, przedramię), nadpęcie, staw pęcinowy, pęcina, racice, raciczki. Noga tylna: podudzie, staw skokowy, nadpęcie, staw pęcinowy, pęcina, racice, raciczki.
Kultura i religia Ze względu na swoje duże znaczenie użytkowe, dostarczające mleka, mięsa oraz skór, kozy były niezwykle cenione, co znalazło odbicie w wielu starożytnych wierzeniach i kultach. W mitologii greckiej koza Amaltea na Krecie wykarmiła Zeusa, który później z wdzięczności uczynił jej róg „rogiem obfitości”. Tarczę bogini Ateny przedstawiano jako pokrytą kozią skórą. Dionizje, święta które dały początek tragedii greckiej, prowadzone były w przebraniach z kozich skór. Słowo tragedia w dosłownym tłumaczeniu oznacza „pieśń kozła”.