Piotr Michał Miączyński herbu Suchekomnaty (ur. 1695, zm. 1776) – syn Atanazego Miączyńskiego oraz Heleny Łuszkowskiej, kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys Od 8 lipca 1737 aż do śmierci (1776) wojewoda czernihowski. Był również starostą kamienopolskim, krzepnickim (1711), rokickim (1730), makowieckim (1738) oraz kasztelanem chełmskim (od 1725 po Kaźmierzu Dłużewskim). Ok. 1724 żeni się z Antoniną Beydo-Rzewuską hr. Krzywda (córka Adama Rzewuskiego, siostra Michała Józefa Rzewuskiego. 19 maja 1728 został rotmistrzem chorągwi husarskiej, obejmując ją po Jakubie Henryku Flemingu.

Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnymKonfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 34.. W 1735 roku podpisał uchwałę Rady Generalnej konfederacji warszawskiejUchwała Rady Generalnej Konfederacji, 1735, s. 21.. 7 maja 1764 podpisał manifest, uznający odbywający się w obecności wojsk rosyjskich sejm konwokacyjny za nielegalnyJózef Zaleski, Panowanie Stanisława Augusta Poniatowskiego do czasu Sejmu Czteroletniego, 1887, s. 21, Dyaryusz seymu convocationis siedmio-niedzielnego warszawskiego : zdania, mowy, projekta y manifesta w sobie zawierający przez sessye zebrany r.p.