thumb|Strona tytułowa pierwszego wydania sonetów Shakespeare’a Sonet 18 (Czy mam przyrównać cię do dnia letniego?Wszystkie tłumaczenia w tym artykule są autorstwa Macieja Słomczyńskiego) – prawdopodobnie najbardziej znany spośród cyklu sonetów autorstwa Williama Shakespeare’a, wydany w 1609.
Zarys i interpretacja Utwór ten jest częścią cyklu sonetów (1–126), w których podmiot liryczny zwraca się do Młodzieńca (). Przyjmuje się, że to on jest jego adresatem, mimo że nie ma na to bezpośredniego dowodu w tekście. Jako pierwszy opisuje miłość poety do innego mężczyzny. Najpierw Szekspir porównuje go do dnia letniego, by stwierdzić wreszcie, że Fair Youth jest piękniejszy i bardziej łagodny.
Podmiot liryczny podaje także negatywne cechy lata: jest za krótkie, czasem słońce świeci zbyt mocno. Co więcej, piękno młodzieńca przetrwa wieki, inaczej niż uroda letniego dnia.
Przez przeniesienie jego piękna do poezji Szekspir chce sprawić, by trwało ono wiecznie: "Póki ma ludzkość wzrok, a w piersi tchnienie, Będzie żył wiersz ten, a w nim twe istnienie.”