W 1787 wycofał się z pracy naukowej i osiadł w Pińczowie jako lekarz domowy Wielopolskich. W latach 1789–1790 był konsyliarzem Komisji Skarbu Koronnego do spraw robót górniczych. Rozpoczął próbną eksploatację złóż węgla kamiennego w okolicach Siewierza. Podjął jedne z pierwszych na świecie prób otrzymania koksu.
Po wybuchu insurekcji kościuszkowskiej został formalnie szefem Wydziału Instrukcji Narodowej Rady Najwyższej Narodowej, jednak w rzeczywistości jej pracami kierowali jego zastępcy.
Od 1800 był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Przypisy
Bibliografia Słownik polskich pionierów techniki (pod redakcją Bolesława Orłowskiego), Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 1984, s. 89-90. Helena Madurowicz-Urbańska, Jan Jaśkiewicz, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XI, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków 1964-1965, s. 90-93. Stanisław Czarniecki, Posłowie, w: Dyssertacya na publiczney sessyi Szkoły Głównej Koronney w przytomności Nayjaśnieyszego Pana czytana przez Jana Jaskiewicza Doktora Nadwornego J.K.MCi, Akademii Królewskiey Nauk w Paryżu Korespondenta, Historyi Naturalney i Chemii w Szkole Główney Koronney Professora. W Krakowie Dnia 25. Czerwca 1787.