Ostatecznie Lord Russell zginął, ale opinia publiczna zwróciła się przeciwko Ketchowi, którego oskarżono o okrucieństwo i nieludzkie traktowanie skazanych. Kat został zmuszony do opublikowania broszury pod koniec tego samego roku, w której bronił swoich działań stwierdzając, że podczas egzekucji nie był pijany i nie miał na celu zadawania nieskutecznych ciosów, aby spowodować niepotrzebne cierpienie swojej ofiary.
Jack Ketch „specjalizował się” nie tylko w egzekucjach, ale także wykonywał karę chłosty. Jego najsłynniejszą ofiarą był Titus Oates, rozgłaszający nieprawdziwe wiadomości o „spisku papistów”, który w maju 1685 roku został wychłostany przez Ketcha z największą surowością. Dwa miesiące po wychłostaniu Oatesa Ketch otrzymał najbardziej znane zlecenie egzekucyjne – ścięcie księcia Monmouth Jamesa Scotta na londyńskim Tower Hill, który został skazany na śmierć przez króla Jakuba II Stuarta za próbę przejęcia tronu dla siebie. Pomimo tego, że Ketch rąbał szyję osiem razy, książę nadal żył, więc miejscowy szeryf wyciągnął nóż rzeźnicki i przeciął ostatnie pozostałe ścięgna i chrząstki, w końcu odcinając Scottowi głowę.