Królestwa Kongresowego z 27 listopada 1918 (), Dekret o tymczasowej ordynacji wyborczej do Sejmików Powiatowych z 5 grudnia 1918 (), Dekret o samorządzie miejskim z 4 lutego 1919 (), Dekret o tymczasowej ordynacji powiatowej dla obszarów Polski byłego zaboru rosyjskiego z 4 lutego 1919 ().. 1919 rok – dekret Naczelnika Państwa dotyczący wybierania przedstawicieli gmin. Uznano, iż wszyscy obywatele polscy, zamieszkujący na terenie gminy wiejskiej od przynajmniej 6 miesięcy, mogą brać udział w zgromadzeniu wiejskim, które wybierało wójta. Był on jedynym organem wykonawczym wybieralnym (musiał umieć pisać, czytać i liczyć oraz mieć ukończone 21 lat). Miał on do pomocy dwóch ławników, których wybierali sami mieszkańcy. Przed 1918 rokiem był też sołtys, który był przedstawicielem administracji lokalnej (zbierał podatki, zajmował się danymi osobowymi). W powiatach rady powiatowe, których członkowie delegowani ze zgromadzeń gminnych. Organ wykonawczy – starosta, istniał także wydział (magistrat; zbiór urzędników, wykonywał kompetencje starosty jako przedstawiciela administracji rządowej i lokalnej). Dwa rodzaje zadań: własne (delegowane na mocy ustawy powiatowi lub gminie), poruczone (wykonywane przez starostę jako przedstawiciela administracji rządowej; dziś są to zadania zlecone;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Samorząd terytorialny w II Rzeczypospolitej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.