Zajmował to stanowisko do 1992, kiedy kandydował po raz pierwszy do Kongresu.
Izba Reprezentantów Pięciokrotny kongresmen, także demokrata Robin Tallon, postanowił nie kandydować ponownie. Clyburn zmierzył się w prawyborach z pięcioma innymi czarnoskórymi politykami. Zdobył 56,10% głosów, co pozwoliło mu na kandydowanie z ramienia Partii Demokratycznej do Izby Reprezentantów. W wyborach uzyskał 65,26% głosów, dzięki czemu został członkiem Izby Reprezentantów. W 1994, 1996, 1998, 2000, 2002, 2004, 2006, 2008, 2010, 2012, 2014, 2016, 2018, 2020, 2022 uzyskiwał reelekcję.
W 2006 został przewodniczącym Demokratów w Izbie Reprezentantów, czyli trzecią, po lider Nancy Pelosi i whipie Stenym Hoyerze, osobą w kierownictwie mniejszości.
Po zdobyciu kontroli nad Izbą przez demokratów w wyniku wyborów w 2006 Clyburn zachował trzecie miejsce w hierarchii, awansując jednocześnie na whipa większości (Pelosi została spikerem, a Hoyer liderem).
Poglądy polityczne Clyburn sprzeciwia się m.in. stosowaniu kary śmierci, od początku nie popierał wojny w Iraku, popiera prawo do przerywania ciąży oraz prawa mniejszości seksualnych.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Strona oficjalna On the Issues
Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Karoliny Południowej Kategoria:Urodzeni w 1940