Na mistrzostwach świata w Anterselvie w 2007 roku wywalczył brązowy medal w sprincie. Lepsi byli tam tylko Norweg Ole Einar Bjørndalen i Czech Michal Šlesingr. Podczas rozgrywanych cztery lata później mistrzostw świata w Chanty-Mansyjsku wspólnie z Ołeksandrem Biłanenko, Serhijem Semenowem i Serhijem Sedniewem zdobył brązowy medal w sztafecie. Był też między innymi piąty w sztafecie na mistrzostwach świata w Pjongczangu w 2009 roku oraz szósty w biegu masowym podczas mistrzostw świata w Hochfilzen w 2005 roku. Ponadto sześciokrotnie zdobywał medale mistrzostw Europy, w tym złote: w biegu indywidualnym na mistrzostwach Europy w Kontiolahti w 2002 roku oraz w biegu pościgowym podczas mistrzostw Europy w Forni Avoltri rok później i na mistrzostwach Europy w Nowosybirsku w 2003.
W 1998 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie zajął 45. miejsce w sprincie i 18. miejsce w sztafecie. Startował też na kolejnych czterech edycjach tej imprezy, najlepszy wynik osiągając na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie rywalizację w sprincie ukończył na piątej pozycji.