Obrona Różana, znana bardziej jako walki o przedmoście Różan – walki toczone w czasie kampanii wrześniowej w dniach 4–6 września 1939 pomiędzy dwoma polskimi batalionami z 115 pułku piechoty ze składu 41 Dywizji Piechoty a wojskami niemieckiego Korpusu „Wodrig” z 3 Armii, na przedmościu Różana, nad rzeką Narwią.
Przygotowania Różan w chwili wybuchu wojny liczył około 5000 mieszkańców i za jego obroną przemawiało zarówno położenie na lekkim wzniesieniu, jak i trzy forty rosyjskie z I wojny światowej. W miasteczku działał też Ośrodek Wyszkolenia Rezerwy Piechoty oraz kurs Unitarny Szkoły Podchorążych. Przeprawę przez Narew zapewniał drewniany most.
Prace fortyfikacyjne na przedmościu zaczęły się w marcu 1939 i obrona miała bazować na 3 fortach dawnej rosyjskiej twierdzy, otoczonych betonowymi schronami, rowami strzeleckimi i zasiekami. Stare forty zmodernizowano, łącząc je m.in. rowami strzeleckimi, a same forty miały zostać wykorzystane jako schrony, magazyny i punkty dowodzenia, a nie punkty aktywnej obrony, jak zakładano w czasie I wojny światowej. Budowa samych schronów szła dość wolno i dopiero w lipcu 1939 odnotowano znaczące postępy. Ostatecznie wybudowano tylko 3 takie bunkry – dwa w forcie nr I, trzeci w forcie nr II.