Sałacki przystąpił do powstania listopadowego, ale w połowie roku 1831 został oskarżony o konszachty z dowództwem rosyjskim i uwięziony na zamku warszawskim. 15 sierpnia 1831 (noc sierpniowa) na zamek wdarł się rozwścieczony niepowodzeniami powstania motłoch warszawski i zlinczował Sałackiego i inne osoby przetrzymywane w areszcie.
Antoni Sałacki był siódmym generałem-Polakiem i bohaterem kampanii napoleońskich, który zginął w czasie powstania listopadowego z rąk rodaków (zob. m.in. Ignacy Blumer). Pochowano go w mogile ziemnej na warszawskich Powązkach. Pozostawił żonę i córki.
Kariera wojskowa Kadet - 1782 Sierżant - 1788 Konduktor - 1789 Podporucznik - 1789 Porucznik - 1792 Kapitan - 1794 Major i abszyt - 1794 Kapitan - 1810 Major - 1810 Podpułkownik - 1813 Pułkownik - 1820 Generał brygady - 1829
Bibliografia Stanisław Szenic, Cmentarz Powązkowski 1790-1850, Warszawa 1979. Kazimierz Władysław Wójcicki, Cmentarz Powązkowski pod Warszawą, Warszawa 1855.