Willye Brown White (ur. 31 grudnia 1939 w Money w stanie Missisipi, zm. 6 lutego 2007 w Chicago) – amerykańska lekkoatletka, wicemistrzyni olimpijska w skoku w dal i sprinterskim biegu sztafetowym.
Czarnoskóra White uprawiała biegi i skok w dal od 10. roku życia. Jako uczennica szkoły średniej Broad Street High School w Greenwood (Mississippi) zakwalifikowała się do ekipy amerykańskiej na igrzyska olimpijskie w Melbourne (1956), gdzie z wynikiem 6,09 m sięgnęła po srebrny medal, ulegając jedynie Polce Elżbiecie Duńskiej. Był to pierwszy medal amerykańskiej skoczkini w dal w historii.
W 1959 White ukończyła szkołę średnią i przeniosła się do Chicago. Pracowała jako pielęgniarka, potem w administracji służby zdrowia (w 1965 uzyskała bakalaureat z zarządzania służbą zdrowia na uniwersytecie w Chicago). Kontynuowała treningi lekkoatletyczne pod kierunkiem Eda Temple z Uniwersytetu Stanowego Tennessee (prowadzącego również kadrę narodową) i uczestniczyła w kolejnych zawodach międzynarodowych. W 1959 zdobyła brąz igrzysk panamerykańskich w skoku w dal. Rok później po raz drugi uczestniczyła w igrzyskach olimpijskich, ale tym razem odpadła już w eliminacjach skoku w dal.