Mieszkańcy Iwanowic postawili figurę przy moście na Minóżce. Cmentarz wojskowy z I wojny światowej, znajduje się w lesie, na południowym wschodnim końcu wsi. Drewniany młyn wodny na rzece Dłubni, przy drodze Iwanowice-Skała; budynek, choć nie pełni już funkcji młyna, zachował się w bardzo dobrym stanie (własność prywatna). Dwa ciałopalne groby wojów z okresu lateńskiego z bogatą zawartością (miecz, grot włóczni, zapinki).
Historia W Iwanowicach w XVI wieku działali bracia polscy. W 1557 roku odbył się tu ich synod. Rekatolicyzacja wsi nastąpiła po przejściu rodziny Dłuskich, właścicieli Iwanowic, na katolicyzm. Wówczas kościół, wcześniej zamieniony na zbór, po odrestaurowaniu ponownie został konsekrowany w 1624 roku. Wieś Iwanowice położona w powiecie proszowskim województwa krakowskiego, wraz z folwarkiem wchodziła w 1662 roku w skład klucza iwanowickiego Łukasza OpalińskiegoJacek Pielas, Podział latyfundium Łukasza Opalińskiego, marszałka nadwornego koronnego z lat 1668–1670, w: Inter maiestatem ac libertatem. Studia z dziejów nowożytnych dedykowane Profesorowi Kazimierzowi Przybosiowi, red. J. Stolicki, M. Ferenc, J. Dąbrowski, Kraków 2010, s. 158.. W roku 1809 przez wieś przeszły w zwycięskim pochodzie wojska księcia Józefa Poniatowskiego, podążające za wojskami austriackimi.