Węzeł łączności szczebla operacyjnego (ćwiczebny) W okresie lat 1960–1990, gdy nie występowały powszechnie urządzenia cyfrowe, a co za tym idzie integracja usług, sieci i systemów, węzeł łączności na wyższych szczeblach dowodzenia był strukturalnie bardzo skomplikowany. Przedstawiony niżej wykaz jego elementów składowych przedstawia frontowy węzeł łączności realizowany przez 2 Brygadę Łączności oraz siły i środki innych jednostek podległych bezpośrednio MON podczas dużych ćwiczeń Układu Warszawskiego.
Węzeł łączności dzielił się na następujące elementy: centrum kierowania węzłem łączności, ASWŁ – aparatownia szefa węzła łączności (dowódcy batalionu), ADŁ – aparatownia dyżurnego łączności, ETG – ekspedycja telegraficzna, stacja szyfrowa, AUSz – aparatownia urządzeń szyfrowych (1-2 szt.), stacja telefoniczna – jawną i środków utajniających, CTFD – centrala telefoniczna dalekosiężna, PL – przełączalnia liniowa, CTF-TI – centrala telefoniczna utajniona (P-243), P-233 – aparatownia telefoniczna urządzeń utajniających (3-4 szt.), stacja telefoniczna w.cz.