Od grudnia 1943 roku walczył w XVIII Niemieckim Korpusie Armijnym, jednocześnie był dowódcą XVIII Okręgu Wojskowego w Salzburgu. 24 czerwca 1944 roku został dowodzącym 2 Armii Pancernej na Bałkanach. Na skutek ran odniesionych w katastrofie lotniczej w lipcu 1944 roku został przeniesiony do rezerwy, a dowództwo nad Armią Pancerną objął Maximilian de Angelis. W 1945 roku Böhme dowodził 20 Armią Górską. Po wojnie dostał się do niewoli na terytorium Norwegii. Był oskarżony o zbrodnie wojenne, których dokonać miała podległa mu jednostka wojskowa w Serbii.
W maju 1947 roku popełnił samobójstwo, skacząc z okna więzienia, w którym przebywał. Został pochowany w Grazu.
Odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Węgierskiego Zasługi (1936) Komandor Orderu Korony Włoch (21 stycznia 1938)
Szpanga Krzyża Żelaznego II Klasy (12 września 1939) Szpanga Krzyża Żelaznego I Klasy (25 września 1939) Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (29 czerwca 1940) Order Krzyża Wolności I Klasy (13 maja 1943) Złoty Krzyż Niemiecki (10 lub 11 lutego 1944)
Przypisy
Bibliografia