W 2020 objął funkcję wiceprzewodniczącego partii Wolność i Sprawiedliwość, formacji powstałej z przekształcenia LLS, do której dołączyły ugrupowanie Porządek i Sprawiedliwość oraz ruch Artūrasa Paulauskasa. W wyborach lokalnych w 2023 ponownie kandydował na burmistrza Wilna (przegrał w drugiej turze tym razem z Valdasem Benkunskasem); utrzymał natomiast mandat radnego miejskiego.
W 2024 został nowym przewodniczącym Wolności i Sprawiedliwości. W tym samym roku ponownie został wybrany do Sejmu, wygrywając w okręgu jednomandatowym. W 2025 kierowana przez niego partia przyjęła nową nazwę – Związek Centroprawicowy.
Wyróżnienia W 2011 został laureatem pokojowego Ig Nobla za to, że osobiście zademonstrował, iż problem samochodów zaparkowanych nieprzepisowo na ścieżce rowerowej można rozwiązać, rozjeżdżając je transporterem opancerzonym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Burmistrzowie Wilna Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Litwy Kategoria:Ludzie urodzeni w Kownie Kategoria:Politycy Litewskiego Związku Liberałów Kategoria:Politycy Związku Liberałów i Centrum Kategoria:Posłowie na Sejm Republiki Litewskiej Kategoria:Radni Wilna Kategoria:Ludzie związani z Janowem (Litwa) Kategoria:Urodzeni w 1968