Ketamina – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna klasyfikowana jako dysocjant psychodeliczny. Stosowana jako lek w medycynie i weterynarii do znieczulania przedoperacyjnego. Jeden z jej enancjomerów, S-ketamina (esketamina), jest stosowana do leczenia depresji. Farmakologiczne działanie ketaminy polega głównie na antagonizmie receptora NMDA i jest podobne do dekstrometorfanu i fencyklidyny.
Ketamina została po raz pierwszy otrzymana w roku 1962. Została zsyntetyzowana z podobnego związku, fencyklidyny (otrzymanej po raz pierwszy w 1956), która także pierwotnie znalazła pewne zastosowanie w anestezjologii. Fencyklidyna została jednak wycofana z użycia jako anestetyk z powodu stwierdzonych niekorzystnych skutków ubocznych. Ketamina, w zamierzeniu, miała być analogiem fencyklidyny pozbawionym właściwości halucynogennych.