Podczas I wojny światowej dostał się do niewoli austriackiej. Po powrocie do kraju 12 kwietnia 1918 roku został zwolniony ze służby, a w maju 1918 roku po przyjeździe do Moskwy – przez Petersburg – starał się o emeryturę. Podczas pobytu w Moskwie – co najmniej do 31 października 1918 roku – mieszkał na ulicy 1-ej Mieszczańskiej nr 47 pod numerem 19.
Służba w armii gruzińskiej Prawdopodobnie na początku 1919 roku przedostał się do Gruzji, gdzie dowodził większymi zgrupowaniami wojska republiki. Tam dosłużył się stopnia generała lejtnantaOdpowiednik generała dywizji. Uczestniczył m.in. w obronie Gruzji przed bolszewikami w lutym i marcu 1921 roku. Po upadku republiki, udał się na emigrację do Turcji.
Służba w Wojsku Polskim Bakradze do Polski przybył w listopadzie 1922 roku. Jako hospitant – od listopada 1922 do 13 lutego 1923 roku – uczestniczył w III turnusie kursu dla dowódców pułku w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia Armii w RembertowieRozkaz MSWojs. Szt. Gen. Oddz. III L.32138?II z 19.XII.1922, Centralne Archiwum Wojskowe (dalej CAW), Centrum Wyszkolenia Piechoty, I.340.11.1. Od 15 lutego do 1 sierpnia 1923 roku - także jako hospitant - uczęszczał na kurs dowódców piechoty i artylerii w Centralnej Szkole Strzeleckiej w ToruniuSpis oficerów kontraktowych, CAW, Oddział II Sztabu Generalnego, sygn. tymcz. 1774/89/505.