Implementacja Obserwatorzy często potrzebują informacji o tym, co zostało zmienione w obserwowanym obiekcie. Wiąże się to z przekazaniem metodzie aktualizacja() dodatkowych argumentów. Istnieją dwie podstawowe strategie wyciągania informacji o zmianach:
strategia wyciągania () - obiekt obserwowany przekazuje w argumencie referencję do siebie samego, pozwalając obserwatorom na samodzielne wyciągnięcie niezbędnych informacji. strategia wpychania () - obiekt obserwowany przygotowuje listę zmian w określonym formacie (najczęściej jako dodatkowy obiekt z określonymi właściwościami) i przekazuje ją jako parametr wywołania obserwatorom.
Pierwsza strategia wymaga, aby obserwatorzy znali interfejsy obiektów obserwowanych, co zwiększa stopień zależności między nimi i utrudnia ich wielokrotne wykorzystanie. Z kolei w drugim przypadku wymagane jest opracowanie wystarczająco ogólnego formatu opisu zmian, aby był on niezależny od konkretnej sytuacji. Przetwarzanie takich informacji może być bardziej czasochłonne, a obserwatorzy muszą zrealizować swoje zadania bazując jedynie na otrzymanych informacjach.
Zastosowanie Zobacz przykłady zastosowania wzorca na stronie Wikibooks