Spłaszczone dwurzędki występują też u kliwia z rodziny amarylkowatych.
Terminologia W polskiej literaturze przedmiotu dwurzędka jest ujmowana w definicji skrętka, opisującego kwiatostany zygzakowate z góry lub w definicji wachlarzyka, opisującego kwiatostany rozgałęziające się naprzemiennie.
W „Botanice szkolnej dla klas wyższych” Józefa Rostafińskiego z 1886 roku dwurzędka (łac. bostryx, niem. Schraubel)Nazwy w językach obcych autor prawdopodobnie zamienił ze skrętkiem, jednak taka informacja nie znajduje się w dołączonym do pracy spisie błędów opisuje kwiatostan o ulistnieniu skrętoległym, w którym liście stoją w 3, 5 lub więcej szeregach, będący wachlarzykiem, w którym kolejno po sobie następujące osie rozchodzą się we wszystkich kierunkach, tworząc kwiatostan niepłaski, w którym jednak kwiaty wyraźnie tworzą dwa rzędy, jak u lulka.
W artykule opublikowanym w „Rozprawach Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Akademii Umiejętności” z 1914 roku cincinnus, jako typ grzbietobrzusznej wierzchotki jednoramiennej, nazwany został wierzch(n)otką niedźwiadkowatą.
W podręczniku akademickim do botaniki Zygmunta Wóycickiego z 1924 roku jako dwurzędkę (cincinus) opisano odmianę wierzchotki jednodzielnej, w której gałęzie boczne zjawiają się na przemian z jednej i drugiej strony osi środkowej.