Główny Sztab Formowania Armii Polskiej w ZSRR – rzut organizacyjny Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR utworzony w wyniku przekształcenia Sztabu Formowania i Uzupełnień 1 Korpusu.
Został utworzony w drugiej dekadzie czerwca 1944 w rejonie Sum na podstawie radzieckiego etatu 02/416 przewidującego stan 80 żołnierzy. Niektóre jego komórki organizacyjne formowano jednak poza etatem.
Ogólny stan liczebny jednostek podległych Szefowi Głównego Sztabu Formowania wynosił około 40 000 ludzi.
Głównemu Sztabowi Formowania podlegały Dowództwo 1 i 2 Korpusu Armijnego (znajdowały się w początkowym stadium organizacji. Stan faktyczny na 1 sierpnia 1944 r. dowództwa 1 KA wynosił 12 oficerów, 2 KA – 2 oficerów) 1 Korpus Pancerny 3 szkolny pułk czołgów 1 Brygada Zaporowa 5 Dywizja Piechoty 6 Dywizja Piechoty (5 i 6 DP znajdowały się w początkowym stadium organizacji. Stan faktyczny na 1 sierpnia 1944 r. 5 DP – 101 oficerów, 6 DP – 50 oficerów)
Jednostki zapasowe: 1 zapasowy pułk piechoty 21 zapasowy pułk artylerii 2 zapasowy pułk saperów 3 zapasowy pułk piechoty 2 zapasowy pułk piechoty 4 zapasowy pułk piechoty – stacjonował w Białymstoku w Koszarach im.