Carlos Luis de Borbón y Braganza (ur. 31 stycznia 1818 w Madrycie, zm. 13 stycznia 1861 w Trieście) – karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako Karol VI po tym jak jego ojciec Carlos María Isidro, hrabia Molina abdykował w 1845. Wtedy też przyjął tytuł hrabiego Montemolín.

Życiorys Urodził się w Pałacu Królewskim, w Madrycie jako najstarszy syn Carlos Maríi Isidra i jego pierwszej żony – Marii Franciszki de Bragança. Jego pretensje do tronu doprowadziły do drugiej wojny karlistowskiej (1847–1849). Próba przedostania się do Hiszpanii skończyła się niepowodzeniem i Carlos Luis został aresztowany przez władze francuskie i wydalony do Anglii. Tam rezygnuje ze swoich pretensji do tronu, które przejmuje jego młodszy brat Don Juan, hrabia Montizón.

Po zerwaniu zaręczyn przez Angielkę Adelinę de Horsey, 10 lipca 1850, w Pałacu Królewskim w Casercie, Carlos Luis poślubił Marię Karolinę Sycylijską (ur. 1820), córkę króla Obojga Sycylii – Franciszka I i hiszpańskiej infantki Marii Izabeli. W 1855, po śmierci ojca, Carlos Luis otrzymał od hiszpańskiej pary królewskiej (Izabeli II i jej męża don Francisca de Asís) propozycję objęcia tronu hiszpańskiego po ich abdykacji. Miało się to wiązać z małżeństwem jego spodziewanego męskiego potomka z córką pary królewskiej – księżną Asturii Izabelą.