Hyde-Inland M2 (U.S. Submachine gun, M2, .45 ACP) – amerykański pistolet maszynowy z okresu II wojny światowej.
Historia Pod koniec lat 30. XX wieku armia amerykańska używała pistoletów maszynowych Thompson M1928A1, broni skomplikowanej i działającej na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego oraz drogiej w produkcji. Po wybuchu II wojny światowej opracowano nowy pistolet maszynowy Thompson M1 działający na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, ale koszty jego produkcji były nadal wysokie. Wiele krajów biorących udział w wojnie posiadało proste w produkcji pistolety, dlatego gdy do rąk Amerykanów trafiły niemieckie MP 40, oraz brytyjskie Steny rozpoczęto prace nad nową bronią o maksymalnie uproszczonej i taniej konstrukcji.
Wśród konstruktorów którzy wzięli udział w projektowaniu następcy Thompsonów był George Hyde pracujący w należącej do General Motors firmie Inland Division. Wspólnie z Frederickiem Sampsonem skonstruował on pistolet maszynowy M3 Grease Gun przyjęty do uzbrojenia w 1942 roku. Nowa broń była produkowana przy użyciu nowoczesnych technologii z szerokim wykorzystaniem technologii tłoczenia, ale rozpoczęcie produkcji tej broni wymagało wykonania skomplikowanego oprzyrządowania które mogło zająć dużo czasu i wiązało się z dużym ryzykiem.