4 października 3 Armia została reaktywowana i jej dowódcą został ponownie gen. Sikorski. Swoimi siłami wiązała armię litewską (2 i 3 DP) na odcinku od granicy z Niemcami do Oran. 8 października 1 DLB upozorowała bunt i następnego dnia zajęła Wilno. Polska formalnie odżegnywała się od akcji gen. Żeligowskiego, w rzeczywistości 3 A osłaniała od zachodu "zbuntowane" jednostki. W związku z tym, że zmalało ryzyko kontrataku litewskiego 9 grudnia NDWP rozwiązało dowództwo 3 Armii, które miało się stać zalążkiem inspektoratu armii.
Dowództwo i skład Ordre de BatailleV 19203 VIII 192028 VIII 1920IX 1920X 19201 DP Leg.2 Dywizja Piechoty Legionów1 DL-B4 DP4 DP6 Siczowa Dywizja Strzelców7 Dywizja Piechoty17 DP9 Dywizja PiechotyB Syb.10 Dywizja Piechoty18 DPDJ4 BJ2 Dywizja Jazdykombinowana BJGrupa gen. Bułak-BałachowiczaDońska Brygada KozakówOchotnicza Brygada Kozakówdwie brygady KozakówBiałoruska Armia NarodowaV dlot2 ew14 ew21 en
Obsada personalna dowództwa armii
Dowódca armii: gen. ppor. Edward Śmigły-Rydz (do 9 VII 1920) gen. por. Zygmunt Zieliński (23 VI – 29 VIII) gen. ppor. Władysław Sikorski (od 27data nominacji/30 VIII – 9 XII 1920) dowódca etapów 3 Armii – płk piech. Władysław Chełchowski szef Oddziału IV - kpt. p. SG Józef Wiatr (IV - XII 1920) szef łączności – mjr Alfred Wallner
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:3 Armia (II RP) Kategoria:Polskie armie z okresu wojny polsko-bolszewickiej