Maximilian de Angelis (ur. 2 października 1889 w Budapeszcie, zm. 6 grudnia 1974 w Grazu) – oficer austro-węgierski, generał artylerii Wehrmachtu.

Życiorys W 1908 wstąpił do Terezjańskiej Akademii Wojskowej. 1 września 1910 został mianowany na stopień podporucznika i wcielony do Pułku Armat Polowych Nr 42 w Wiedniu (od 1912 w Steyr). W szeregach tego pułku walczył w czasie I wojny światowej (od 1916 oddział nosił nazwę „Pułk Armat Polowych Nr 3”, a później „Pułk Artylerii Polowej Nr 3”). Na stopień porucznika został mianowany 1 sierpnia 1914, a na stopień kapitana 1 maja 1917. Od 1920 służył w armii austriackiej (niem. Bundesheer).

Od 1938 w Wehrmachcie, 1 kwietnia tego roku otrzymał stopień generała majora i dowództwo nad 76 Dywizją Piechoty. Od stycznia 1942 oddelegowany do XXXXIV Korpusu Armijnego. W lutym tegoż roku otrzymuje Krzyż Rycerski.

Od 22 listopada do 19 grudnia 1943 oraz od 8 kwietnia do 17 lipca 1944 dowodził 6 Armią. W lipcu 1944 objął dowództwo 2 Armii Pancernej i sprawował je do wiosny 1945.