Odkrycie to ściągnęło do Folsom kilku wybitnych specjalistów, którzy pokierowali dalszymi badaniami i potwierdzili, iż jest to dowód na to, że ludzie zamieszkiwali kontynent amerykański już w plejstocenie
Kolejnego odkrycia dokonał w 1929 roku, dziewiętnastoletni Ridgely Whiteman z Clovis w Nowym Meksyku. Spacerując po miejscowych dolinach znalazł kilka dużych kości wystających z suchej gliny. Ponieważ śledził doniesienia z Folsom, wysłał list do Smithsonian Institution z informacją, że dokonał podobnego odkrycia. Jakiś czas później na miejsce przybył paleontolog Charles Gilmore, jednakże ku zaskoczeniu Whitemana nie zainteresował się jego znaleziskiem. Dopiero w 1932 roku lokalny dziennikarz skontaktował chłopaka z badaczem z Uniwersytetu Pensylwanii, Edgarem Howardem, który zabrał kości do Filadelfii w celu dokładniejszych badań. Mniej więcej w tym samym czasie ekipy budowlane odnalazły w pobliżu Clovis jeszcze więcej ogromnych kości. Howard powrócił więc, by zabezpieczyć znalezisko, a szczegółowe badania rozpoczął w 1933 roku, które prowadził przez cztery lata. W tym czasie dokonał zaskakującego odkrycia. Podczas odsłaniania kolejnych warstw geologicznych okazało się, że okolica była zamieszkana przez dwie różne społeczności prehistoryczne.