Tadeusz Władysław Grochowalski (ur. 20 września 1888, zm. 31 grudnia 1919 w Łucku) – podpułkownik pilot Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 20 września 1888 w rodzinie ziemiańskiej na Kijowszczyźnie. Był zawodowym oficerem armii Imperium Rosyjskiego. Podczas I wojny światowej latał w lotnictwie rosyjskim. Od grudnia 1917 był organizatorem i dowódcą I Polskiego Oddziału Awiacyjnego Bojowego w składzie II Korpusu Polskiego w Rosji. 11 maja 1918 walczył w bitwie pod Kaniowem, po zakończeniu której dostał się do niemieckiej niewoli. Początkowo przebywał w obozie jenieckim w Białej Podlaskiej, a następnie w Forcie „Graf Berg” Twierdzy Brzeskiej.
Wstąpił do polskiego lotnictwa, 21 grudnia 1918 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 eskadry lotniczej w Warszawie. Następnie po wybuchu powstania wielkopolskiego udał się tam pomagając w tworzeniu tamtejszego lotnictwa. 14 lutego 1919 został organizatorem i pierwszym dowódcą 2 Wielkopolskiej eskadry lotniczej. 6 marca 1919 przystąpił do organizacji 3 Wielkopolskiej eskadry lotniczej polnej, którą dowodził do 19 kwietnia tego roku. Został pierwszym dowódcą I Wielkopolskiej Grupy Lotniczej.