Stulecia wzrostu 30 stycznia 1398 r. papież Bonifacy IX nadał serwitom uprawnienia do nadawania stopni teologicznych. Zgodnie z ustanowioną w ten sposób tradycją, wiele wieków później Zakon ustanowił wydział Marianum w Rzymie. thumb|200px|Kościół Serwitów w Innsbruck Nowe zgromadzenie cieszyło się znacznym rozwojem w następnych dziesięcioleciach. Już w XIII wieku istniały domy zakonne w Niemczech, Francji i Hiszpanii. We wczesnych latach XIV wieku Zakon miał ponad sto domów w miejscach obejmujących Węgry, Czechy, Austrię, Polskę, a później także Belgię. W kolejnych okresach nadeszły misje na Krecie, Filipinach (Wikariat św. Peregryna-Filipina) i w Indiach.

konflikt w Europie Zamieszki, które powstały podczas reformacji protestanckiej spowodowały utratę wielu domów Serwitów w Niemczech, ale na południu Francji Zakon odniósł wiele sukcesów. Klasztor Santa Maria in Via założony w 1513 roku był drugim domem zakonu w Rzymie (pierwszym był Kościół św. Marcelego w Rzymie, założony w 1369 roku). Wraz z początkiem XVIII wieku Zakon poniósł szereg strat i konfiskat, z których jeszcze się nie podniósł. Pierwszy cios spadł na kwitnącą prowincję Narbony, która została prawie całkowicie zniszczona przez zarazę, jaka nawiedziła Marsylię w 1720 roku. Z powodu sekularyzacji dokonanej w epoce Oświecenia w 1783 r.