W latach 1312–1454 osada posiadała samorząd z własnym ratuszem; nie było tu za to kościoła. Uboga ludność skarżyła się na wyzysk ze strony sióstr brygidek. 5 sierpnia 1363, w czasie jarmarku dominikańskiego, rybacy z Osieka stanęli na czele buntu biedoty; doszło do krwawych starć. Ich program polityczny streszczał się we wznoszonym podczas marszu na Główne Miasto okrzyku: Kraków!.
Głównym traktem Osieka była (dzisiaj skromna i zaniedbana, przecięta powojennym blokiem) ulica Panieńska (Jungferngasse). Stanowiła ona centrum dzielnicy rybackiej, jeszcze w XVII w. stał przy niej polski ratusz.
Po wyburzeniu wcześniejszych zabudowań, w latach 1838-44 został zbudowany nowoczesny pruski szpital wojskowy.
W 1875 został oddany neogotycki gmach szkoły męskiej przy ul. Osiek. Na początku XX wieku do szkoły zostało dobudowane boczne skrzydło. W 1903 do szkoły została dobudowana łaźnia, która podniosła znaczenie szkoły oraz przyczyniła się do poprawy stanu sanitarnego mieszkańców Osieka (w latach trzydziestych XX wieku tylko 12% okolicznych mieszkań posiadało własną łazienkę, dlatego łaźnia publiczna cieszyła się dużą popularnością;