W 1860 roku w tej miejscowości znajdowało się pięć domów, od których nazw wzięły się nazwiska ich właścicieli. Były to: Har Uttari, Har Innari, Har Suður (nazwisko: Har Suðuri), Á Gørðum oraz Bygningurin. Siedem lat później, w sąsiedniej miejscowości Kunoy powstał najstarszy, do dziś istniejący kościół na całej wyspie. Później pojawił się zwyczaj, że każda łódź rybacka, która wypłynie z przystani na połów, oddaje jedną rybę kościołowi. Budowa owego kościoła rozpoczęła się 20 maja, a zakończyła się 17 października. Wszyscy ludzie z wyspy włączyli się w budowę kościoła, którą kontrolował mieszkaniec Haraldssund, Símun har Suðuri. Ten sam człowiek kierował wcześniej budową podobnego obiektu w Klaksvík.

23 grudnia 1913 roku wydarzyła się tragedia w miejscowości Skarð, siedmiu mężczyzn, którzy byli jedynymi mężczyznami w wieku produkcyjnym w osadzie, wypadli z łodzi i utopili się podczas połowu ryb. Wdowy, starcy i dzieci z czasem zaczęli przenosić się do innych miejscowości, głównie do Haraldssund. Ostatni mieszkańcy opuścili osadę w 1919 roku. Obecnie jedna, stara łódź ze Skarð wisi w kościele Christianskirkjan w Klaksvík.