Lingwicyzm, dyskryminacja językowa – forma przeświadczenia, podobnie jak rasizm czy seksizm. Po raz pierwszy terminu tego użyła lingwistka Tove Skutnabb-Kangas w swojej książce z połowy lat 80. XX wieku o przeświadczeniach w edukacji. W pierwotnym ujęciu lingwicyzmu chodziło o dyskryminację międzyjęzykową (na podstawie języka ojczystego), ale w szerszym znaczeniu lingwicyzm to także dyskryminacja intrajęzykowa (na podstawie używanej odmiany języka).

Lingwicyzm to wydawanie opinii na temat czyjegoś zdrowia, wykształcenia, statusu społecznego itp. oparte na ich zdolnościach językowych czy też nierówne traktowanie za względu na używany język. Lingwicyzm może się przejawiać w manifestowaniu niechęci bądź też jawnej dyskryminacji osób posługujących się daną odmianą języka. Elementy języka, które mogą stać się podstawą do takiego osądu, to: akcent, zasób słów i składnia. Może to również być czyjaś sprawność (lub jej brak) w posługiwaniu się innymi językami, w szczególności w kraju, w których dany język nie obowiązuje. Lingwicyzm, na poziomie intrajęzykowym, bywa związany z ideologią języka standardowego oraz koncepcjami poprawności językowej.