w podobnym stylu co „The Sheriff of Huddersfield” czy „Black Bart Blues”. Opowiada ona o spotkanej gdzieś w barze nadzwyczaj tęgiej kobiecie, opisując szczegółowo wszystkie jej atrybuty. Tytuł utworu pochodzi od pseudonimu Iron Maiden („The Nodding Donkeys”), który przybierali podczas występów w pubach w czasie przygotowań do trasy koncertowej. Nie zostało ustalone, kto w piosence gra na fortepianie.
Utwór „Space Station No. 5” to cover piosenki zespołu Montrose, wydanej w 1973 na albumie Montrose. Interesujące jest zakończenie piosenki, kiedy to Bruce Dickinson naśladuje komentatora jakiegoś wyścigu:
”And at the finish it's prick followed by the wanker followed by cunt with arsehole finishing a close fourth!„
Ostatnia ścieżka – „Bayswater Ain't a Bad Place to Be” – to zabawny, lecz dość wulgarny monolog Bruce’a Dickinsona, który naśladuje Roda Smallwooda.
Okładka singla przedstawia Eddiego duszącego pewnego mężczyznę na tle kolażu z gazetowych nagłówków. Przypuszcza się, że ów mężczyzna to Robert Maxwell – magnat prasowy zamieszany niegdyś w aferę finansową.