John Hobbins z Yale School of Medicine wskazywał, że nagranie z ultrasonografu jest początkowo puszczone w zwolnionym tempie, a następnie – gdy zostają wprowadzone narzędzia chirurgiczne – przyśpieszone, tak aby wywołać wrażenie, że „płód rzuca się w przerażeniu”. Hobbins kwestionował również tytułowy „krzyk”, podkreślając, że „płód spędza dużo czasu z otwartą buzią”, i że to, co uznano za „krzyk”, mogło być zwykłym ziewnięciem. Dodawał także, że rozpoznana na niewyraźnym nagraniu z ultrasonografu „buzia” w rzeczywistości mogła być przestrzenią między brodą a klatką piersiową.
Z kolei Edward Myer, przewodniczący Chair of Child Neurology na Virginia Commonwealth University, zauważał, że w dwunastym tygodniu mózg nie jest na tyle rozwinięty, aby płód mógł odczuwać ból. Członkowie American College of Obstetrics and Gynecology w październiku 1985 roku, w swojej deklaracji potępili film za szerzenie fałszywych i przesadnych stwierdzeń. Francuski lekarz Étienne-Émile Baulieu zarzucił autorowi filmu manipulację i fałszerstwo medyczne, w następstwie czego Baulieu został przez Nathansona oskarżony o zniesławienie. Francuski sąd, przed którym toczyła się sprawa, odrzucił oskarżenie i uniewinnił profesora Baulieu„Biuletyn Neutrum” nr 2(6), maj 1993 Dostęp w wersji elektronicznej..