Historia Zamkowa Góra ma wyjątkowe położenie, od średniowiecza wyznaczała granice między księstwami i państwami. W przeszłości góra nosiła nazwę (niem Hausberg lub Schlossberg). Od 1596 r. aż do czasów polskich, kiedy to las upaństwowiono lasy porastające część zbocza Góry Zamkowej były własnością miasta Prudnika. Pamiątkę po tamtych czasach stanowią kamienne słupki z rzymskimi liczbami wyznaczające granice leśnych działów. Od XIV wieku na szczycie góry wznosił się niewielki zamek, który strzegł granicy między księstwem opawskim a nyskim księstwem biskupim oraz szlaku handlowego Wrocław - Morawy. Założycielem zameczku byli Rosenbergowie, założyciele miasta Prudnik. Ślady zamku odkryto podczas badań archeologicznych przeprowadzonych w latach 70. XX wieku. Wschodnie stoki góry należały do właścicieli zamku w Łące Prudnickiej. W pobliżu granicy posiadłości, po prudnickiej stronie istniała drewniana chatka Pücklerbaude, służąca myśliwym i turystom. Na południowych stokach rósł Las Rosenau, o który toczono spór między Prudnikiem a Jindrichovem. Spór o las trwał do 1845 r., kiedy to las podzielono na dwie równe części. Przed I wojną światową na zboczu góry została wybudowana przez żołnierzy z garnizonu w Nysie Saperska DrogaStudia krajobrazowe Gmina Głuchołazy str.44, która obecnie stanowi zabytek technikiTygodnik Prudnicki.