Po III rozbiorze Polski, pismem metropolity Rostockiego z 6 października 1796 Teodozy Wisłocki podniesiony został do godności oficjała generalnego dla wszystkich unitów w Prusach Nowowschodnich. Po erygowaniu w Berlinie unickiej diecezji supraskiej, 27 listopada 1797 biskup płocki Onufry Kajetan Szembek otrzymał z Rzymu polecenie przeprowadzenia procesu informacyjnego o kwalifikacjach Wisłockiego na urząd pierwszego biskupa diecezji supraskiej. Bullą papieża Piusa VI "Apostolicum officium" z 27 marca 1799 wyniesiono go do godności biskupiej. 27 kwietnia 1800 w Warszawie odbyła się sakra Wisłockiego. Konsekracji dokonał biskup rzymskokatolicki Jan Albertrandi. Z okazji jego święceń drukarnia supraska wydała specjalny list otwarty. Posługa nowego biskupa trwała tylko jeden rok i 13 dni. Mimo to, w sprawach istotnych dla swojego obrządku i Kościoła, dał się poznać jako osoba bezkompromisowa.

Biskup Teodozy zmarł w Supraślu ok. północy 10 maja 1801. Pochowany został w klasztornej cerkwi Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Supraślu, katedrze diecezji supraskiej.