Oficjalnie celem Polskiej Partii Przyjaciół Piwa było promowanie kulturalnego stylu picia piwa w pubach (stylizowanych na angielskie), zamiast wódki, a tym samym zwalczanie alkoholizmu.
Fragment programu wyborczego Polskiej Partii Przyjaciół Piwa:
Władzą naczelną partii były walne zgromadzenie i ława najwyższa. W skład ławy wchodził prezydent partii oraz 10–15 członków. Działały również okręgowe ławy piwne. Pierwszym prezydentem Polskiej Partii Przyjaciół Piwa został Janusz Rewiński, a wiceprezydentem Adam Halber.
Niecodzienna nazwa i rozczarowanie transformacją ustrojową w Polsce sprawiły, że w wyborach parlamentarnych w 1991 partia uzyskała względnie wysokie poparcie, tj. 3,27% głosów (dziesiąty wynik na 111 komitetów wyborczych), co pozwoliło Polskiej Partii Przyjaciół Piwa na wprowadzenie do Sejmu 16 posłów.
Rozpad partii mały|Janusz Rewiński Partia wkrótce podzieliła się na dwie frakcje – Małe Piwo i Duże Piwo, mimo oświadczeń Janusza Rewińskiego mówiących o tym, że piwo nie jest ani ciemne, ani jasne, jest po prostu smaczne. tzw.