uzbrojeni mieszkańcy wyszli na ulice zaalarmowani biciem w dzwon La Vacca. W ciągu kilku dni stracono kilkudziesięciu spiskowców.
Po zabójstwie Giuliana Bernardo di Bandino ukrył się w dzwonnicy katedry. Udało mu się uciec z Florencji. Po dotarciu do Senigalli odpłynął z Włoch. W 1479 roku Medyceusze dowiedzieli się, że Bernardo di Bandino ukrył się w Konstantynopolu. Do miasta wysłano posłów z darami dla sułtana. Tureccy urzędnicy schwytali Bandina – skuty łańcuchami został przywieziony do Florencji. 28 grudnia 1479 roku zawisł w oknie Palagio del Capitano.
Rysunek Leonardo da Vinci był świadkiem stracenia Bernarda di Bandino. Rysunek stworzył tego samego dnia na miejscu wydarzeń. Bernardo di Bandino ma związane ręce i bose stopy, na jego twarzy widać smutek. W górnym lewym rogu Leonardo zanotował szczegóły stroju wisielca. Straceniec miał na sobie: małą jasnobrązową czapkę, kaftan z czarnej serży, czarną kamizelkę na podszewce, z aksamitnym kołnierzem w czerwono-czarne cętki, niebieską opończę podbijaną lisim futrem, czarne pończochy. W dolnym lewym rogu znajduje się rysunek samej głowy. Twarz ukazuje rezygnację.
Rysunek mógł być studium do obrazu, przedstawiającego powieszonego spiskowca (obraz o podobnej tematyce namalował Sandro Botticelli). Niewykluczone też, że Leonardo przygotował studium tylko dlatego, że był zszokowany wydarzeniem.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rysunki Leonarda da Vinci