thumb|Baczo Kiro Baczo Kiro, bułg. Бачо Киро, właśc. Kiro Petrow Zanew, bułg. Киро Петров Занев (ur. 7 lipca 1835 we wsi Gorni Turczeta (obecnie miasto Biała Czerkwa), zm. 28 maja 1876 w Wielkim Tyrnowie) – bułgarski nauczyciel, literat, historyk, animator kultury, folklorysta i działacz niepodległościowy. Uczestnik powstania kwietniowego.
Urodził się w rodzinie pasterza Petyra Zanewa, miał dwóch braci, Gawraiła Trifonowa, który został popem oraz Christa Irinczewa. Podstawowe wykształcenie zdobył w wiejskiej szkole przyklasztornej, po czym wstąpił do monasteru Batoszewskiego. Od 1852 pracował jako nauczyciel we wsiach Kojówci (obecnie Koewci), Musina, Michalci, Wiszograd. W 1857 powrócił do Białej Czerkwi i tam nauczał aż do śmierci, z roczną przerwą w 1871. Działał na rzecz rozwoju kultury zakładając czytelnie i świetlice. Zaangażował się także w walkę o restytucję Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego niezależnego od Patriarchatu Konstantynopolitańskiego (Egzarchat Bułgarski), za co dwukrotnie, w 1861 i 1864, był więziony. Od 1870 do 1871 pracował jako korespondent wydawanej w Konstantynopolu gazety Makedonia. Napisał dramat Żebrak Tanczo (bułg. Сиромах Танчо) oraz kilka notatek z własnych podróży.