Przywołany przepis Kodeksu karnego mówi o odpowiedzialności za niedoniesienie o przygotowaniach do najcięższych przestępstw, ich usiłowaniu i dokonaniu (ludobójstwa, zamachu stanu, pozbawienia Rzeczypospolitej niepodległości, oderwania od Rzeczypospolitej części obszaru, zmiany przemocą konstytucyjnego ustroju, zamachu na konstytucyjne organy państwa, szpiegostwa, zamachu na życie głowy państwa, zamachu na jednostkę sił zbrojnych RP, zabójstwa, ciężkiego uszkodzenia ciała, sprowadzenia niebezpieczeństwa zagrażającego życiu zdrowiu lub mieniu w wielkich rozmiarach, zgwałcenia kwalifikowanego, czynu pedofilskiego oraz aktów terrorystycznych – uprowadzenia osoby, porwania statków powietrznych lub wodnych i wzięcia zakładników).
Wynika z tego, że w tych szczególnych przypadkach dziennikarz ma nie tylko prawo, ale i obowiązek powiadomić organy ścigania, a za brak takiego zawiadomienia odpowiada karnie.
Zgodnie z treścią art. 225 Kodeksu postępowania karnego organ prowadzący postępowanie dowodowe może dokonać konfiskaty treści objętych tajemnicą dziennikarską, jednakże nie jest uprawniony do zapoznania się z nimi.