ruch hippisowski, czy kreśląc pogardliwy obraz feminizmu jako nurtu, który wiktymizuje kobiety, stawiając je w roli ofiar mężczyzn.
W 2005 roku zdobyła National Book Award za Rok magicznego myślenia, opowieść o jej małżeństwie i śmierci męża. Dwa lata później dokonała adaptacji teatralnej książki.
W 2013 roku Didion przyznano National Humanities Medal. W 2017 roku powstał o niej dokument pod tytułem Joan Didion: The Center Will Not Hold.
Odbiór w Polsce W warszawskim Teatrze Studio pod opieką artystyczną Bartosza Zaczykiewicza powstał monodram na podstawie Roku magicznego myślenia, w którym zagrała Ewa Błaszczyk. Premiera miała miejsce 14 listopada 2008 roku.
Twórczość thumb|Joan Didion (1970) Za źródłem:
Powieści 1963: Run River, wyd. pol.: 1970: Play It as It Lays, wyd. pol.: 1977: A Book of Common Prayer, wyd. pol.: 1984: Democracy, wyd. pol.: 1996: The Last Thing He Wanted
Eseje i zbiory artykułów 1968: Slouching Towards Bethlehem, wyd. pol.: Dryfując do Betlejem, Mikołaj Denderski (tłum.). Wydawnictwo Cyranka, 2021. 1979: The White Album, wyd. pol.: Biały album. Jowita Maksymowicz-Hamann (tłum.). Grupa Wydawnicza Relacja, 2022.