W późniejszych publikacjachBoehm, B., & Hansen, W. J. (2000). Spiral development: Experience, principles, and refinements (No. CMU/SEI-2000-SR-008). CARNEGIE-MELLON UNIV PITTSBURGH PA SOFTWARE ENGINEERING INST. Boehm określa model spiralny mianem „generatora modeli procesowych”, w którym wybory podjęte w oparciu o ryzyko projektowe generują odpowiedni model procesowy dla projektu. Modele kaskadowy, przyrostowy i prototypowy i inne są zatem specjalnymi przypadkami modelu spiralnego, dostosowanymi do wzorców ryzyka określonych projektów.

Boehm zidentyfikował także szereg nieporozumień, biorących się z uproszczeń w oryginalnym diagramie modelu spiralnego. Za najbardziej niebezpieczne uważał: uznawanie modelu spiralnego za sekwencję iteracji modelu kaskadowego, przekonanie, że wszystkie aktywności projektowe podążają jedną sekwencją spirali, przekonanie, że wszystkie aktywności przedstawione na diagramie muszą zostać wykonane i musi się to stać w zaprezentowanej kolejności.