Odkrycie korzeni rodzinnych Matce, która go wychowała, poświęcił wydany w 2013 tomik wierszy Wiersze ostatnie o Matce. Będąc już 10 lat na emeryturze, dowiedział się o swoich korzeniach – o tym, że jego rzeczywistymi biologicznymi rodzicami byli francuski jeniec wojenny zastrzelony przez Rosjan i młoda Niemka z Ulinii. Nie wiadomo, dlaczego Anna Ziessow zabrała do Niemiec starsze o kilka lat dzieci, Irmę i Horsta, a zostawiła Petera/Pierre’a, który został adoptowany przez polską rodzinę. Ten dramatyczny zwrot sprawił, że nagle to, co poniemieckie nabrało nowego znaczenia, bowiem ta poniemieckość różni się od tej obiektywnie opisywanej m.in. w książce Karoliny Kuszyk Poniemieckie (2019). Zwrot ten był również impulsem do nowej twórczości poetyckiej, próbującej oswoić nową sytuację, m.in. wierszy Jak się narodzić, Wyschła rodzona mowa lub Als der Krieg zu Ende war.
Po wielu staraniach i dzięki pomocy dawnych mieszkańców niemieckiego Uhlingen (Ulinii) skontaktował się z rodziną swojej matki – z bratanicą i siostrzenicą. Dalej szuka śladów ojca.