Władimir Makogonow, ros. Владимир Андреевич Макогонов (ur. 27 sierpnia 1904 w Nachiczewanie, zm. 2 stycznia 1993) – azerski szachista i trener.
Kariera szachowa W roku 1950 otrzymał tytuł mistrza międzynarodowego, a w 1987 za osiągnięcia z przeszłości – honorowy tytuł arcymistrza. Pomimo braku spektakularnych sukcesów, był w ZSRR bardzo szanowany i ceniony jako zawodnik oraz trener. Ośmiokrotnie (w latach 1927–1947) startował w finałach mistrzostw ZSRR, dwukrotnie zajmując IV miejsca (1937, 1939). W latach 1947–1952 pięciokrotnie zdobył tytuł mistrza Azerbejdżanu. Spośród turniejowych sukcesów, do najważniejszych należą dzielone III miejsce w Leningradzie i Moskwie w roku 1939 (za Salomonem Flohrem i Samuelem Reshevskim) oraz II miejsce w Swierdłowsku w 1943 (za Michaiłem Botwinnikiem, ale przed Wasilijem Smysłowem oraz Izaakiem Bolesławskim). W 1942 rozegrał w Baku mecz z Flohrem, w którym zwyciężył 7½ – 4½. W 1945 wystąpił w drużynie ZSRR w radiowym meczu przeciwko USA (na IX szachownicy pokonał Abrahama Kupchika 1½ – ½). W latach 50. zakończył karierę zawodniczą.