Deklaracja nie ujmowała kaprów/korsarzy w kategorii międzynarodowych przestępców kryminalnych, obligowała natomiast państwa-sygnatariuszy do odstąpienia od zaciągania kaprów/korsarzy w przyszłości. Inną sprawą jest, że większość państw traktowała obcych kaprów/korsarzy jak zwykłych piratów.
Kilka krajów, w tym Wielka Brytania, Francja, Imperium Rosyjskie, Austro-Węgry, Prusy, Królestwo Sardynii i Imperium Osmańskie, podpisało deklarację. Traktat ustanawiał prawo morza w odniesieniu do głównych mocarstw europejskich. Była to pierwsza multilateralna próba skodyfikowania prawa morza czasu pokoju, ale tak, by można było stosować je w czasie wojny. Zobowiązywała sygnatariuszy do stosowania się doń jedynie w czasie wojen między sobą, zezwalała natomiast na zaciąganie kaprów/korsarzy w czasie wojen prowadzonych przeciw siłom trzecim.