Lloyd C.V – austro-węgierski samolot rozpoznawczy. Wszedł do służby w 1917 roku.
Historia Samolot stanowił rozwinięcie poprzednio opracowanych konstrukcji w zakładach Lloyd. Aby poprawić osiągi zastosowano mocniejszy silnik, zmniejszono wymiary oraz poprawiono aerodynamikę poprzez przekonstruowanie płatów, usterzenia oraz zastosowanie kołpaku śmigła. Cała powierzchnia maszyny, poza sterami i lotkami, była kryta sklejką, dlatego też lotnicy i personel naziemny nadali mu nieoficjalną nazwę Fornir. Macierzyste zakłady Lloyda uruchomiły produkcję samolotów z silnikiem Austro-Daimler o mocy 136 kW (185 KW), które produkowano w ramach serii o numerze 46 liczącej 48 egzemplarzy. Zakłady WKF produkowały maszyny z silnikami Benz Bz-IVa o mocy 164 kW (220 KM) w ramach serii oznaczonej numerem 82, powstało ich 96. sztuk.
Do jednostek frontowych na froncie wschodnim i włoskim samoloty trafiły w 1917 r. W trakcie eksploatacji uznano je za nieprzydatne do zastosowań bojowych z uwagi na kruchość konstrukcji. Maszyny wycofano do szkół lotniczych i jednostek zapasowych.
Wyprodukowano 144 egzemplarze samolotu. Po I wojnie światowej używane w lotnictwie polskim, z którego zostały wycofane w 1924 roku, a także ukraińskim oraz węgierskim.