Jakub Niemojewski inne formy nazwiska: Niemoyewski, Nyemoyewski herbu Szeliga (ur. w 1528/1532 roku – zm. w 1586 rokuPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 135.) – polski działacz reformacyjny, teolog kalwiński, polemista, chorąży inowrocławski, wielokrotny poseł na Sejm walny.

Życiorys Jakub Niemojewski pochodził ze znanej rodziny szlacheckiej. Był synem Mikołaja, sędziego inowrocławskiego i młodszym bratem Jana Niemojewskiego. Zdobył wykształcenie teologiczne i prawnicze na Uniwersytecie Albertina w Królewcu oraz w Wittenberdze, gdzie był uczniem Melanchtona (1550).

Po powrocie na Kujawy porzucił luteranizm na rzecz kalwinizmu. Był aktywnym organizatorem kościołów protestanckich na Kujawach. Po zbliżeniu się do braci czeskich, doprowadził do porozumienia ich Jednoty z kalwinami kujawskimi (którzy z Andrzejem Prażmowskim na czele, przyjęli konfesję braci czeskich), w formie unii zawartej w jego dziedzicznej posiadłości w Liszkowie 18 września 1565 r. W swojej działalności angażował się szczególnie na rzecz rozwoju szkolnictwa protestanckiego.