Nieporozumienia wywiązały się pewnie po wcześniejszym przyłączeniu wsi Skwierczyn do parafii Wyrozęby na mocy dekretu biskupa łuckiego Marcina. Natomiast w 1481 r. toczyła się sprawa Pawła Skwierczyńskiego przeciwko Piotrowi plebanowi z WyroząbArchiwum Diecezjalne w Siedlcach, sygn. D 1. Jak podaje Tomasz Jaszczołt w latach 1474–1484 występował również Jan Skwierczyński, którego bratankami byli: Skwierczyński zwany Bujno, Jan, Wojciech i Paweł – bracia ze Skwierczyna. Oprócz nich wiemy także o niejakim Mikołaju Skwierczyńskim (1474). Księga sądowa drohicka z lat 1474-1484 wymienia Mikołaja jako arbitra Błońskiego (1474), Pawła (1474) i Jana, który procesował się z Andrzejem Nasiłowskim (1474), Maciejem Sawickim (1482), zastawił część gruntów w Kobylanach Janowi Smoniewskiemu (1484). Przy okazji Jana wymienieni są również bratankowie: Bujno, Jan, Wojciech, PawełArchiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie, Księga sądowa drohicka z l. 1474-1484. Księga sądowa drohicka z lat 1456-1595 zawiera wpisy o: Wawrzyńcu ze Skwierczyna (1456), Pawle ze Skwierczyna, który w 1458 r. zastawił połowę swego dziedzictwa Witowi i Stanisławowi z Orlic, i w tymże roku był świadkiem Wężów. W 1458 r. żona Jakuba z Kobylan pozywała Skwierczyna o zabicie męża i miała stawić świadków, jednak ich nie stawiła, więc przegrała sprawę. W 1485 r.