Na dowódcę tej elitarnej jednostki, nazwanej później Nietykalnymi, wybrany został Eliot Ness.
Dobranie ludzi do oddziału było niełatwym zadaniem, gdyż wśród ówczesnych stróżów prawa korupcja była zjawiskiem powszechnym. Przeglądając akta agentów Biura Prohibicji, Ness wybrał początkowo 50 ludzi, potem zmniejszył skład do 15, a na końcu do 11 godnych zaufania osób. Wkrótce zaczęły się naloty na destylarnie i browary; jak twierdził Ness, w ciągu sześciu miesięcy udało mu się przejąć wytwórnie alkoholu o łącznej wartości przekraczającej milion dolarów. Większość informacji o lokalizacji nielegalnych barów uzyskano dzięki przeprowadzonej na szeroką skalę operacji zakładania podsłuchów.
Próba przekupienia agentów Nessa przez Capone została przez Nessa upubliczniona, dzięki czemu media nazwały ich „Nietykalnymi”. Wiele razy usiłowano zabić Nessa, a jego bliski przyjaciel został zamordowany.
Wraz z zakończeniem sprawy Capone „Nietykalni” zostali rozwiązani, a Ness w uznaniu swoich zasług został awansowany na Naczelnego Śledczego chicagowskiego wydziału Biura Prohibicji.
Zobacz też Nietykalni - film Briana De Palmy z 1987 oparty na historii oddziału Nessa.
Kategoria:Historia prawa Kategoria:Historia Stanów Zjednoczonych Kategoria:Policjanci Kategoria:Prohibicja w Stanach Zjednoczonych